Hij <3

Het is raar, hoe is je ineens afhankelijk kan zijn van een persoon.
Normaal ben ik heel zelfstandig en probeer ik alles alleen op te lossen
Maar toen ik hem leerde kennen wis ik gewoon dat dat ander zou worden
Hij drong tot mij door
Hij is de reden dat ik nog leef
Hij is mijn leven
Ik kon alles bij hem kwijt en beoordeelde me gewoon niet, nooit!
Ik heb nog nooit iemand ontmoet die in zo'n korte tijd zo belangrijk voor mij is geworden
Ik ben nog zo nooit afhankelijk van iemand geweest
Maar nu is alles anders
Met hem kan ik alles aan
Hij is ook echt de reden dat ik het probeerKus

Vandaag wist ik gewoon zeker

Is dit hel?

Ik hoop het wel, want als hel nog erger is dan dit wil ik echt nooit naar de hel.

Hoe kan het
dat iemand zegt hij van je houd maar schrikkelijke dingen met je doet. Hij speelt met je gedachten en
maakt metaal helemaal kapot en lichaam ook. Hij mind fucked je gewoon je hele denkpatroon is aangepast
op wat hij doet op wat hij zegt. Ik geloof elk woord tot dat alles is uitgewerkt en ik bij realiteit kom.

Maar daar
tussen geloof alles wat hij zegt en elk woord doet steeds meer pijn. Ik weet dat ik het egoïstisch is om te denken
maar als hij die woorden uitspreek of als hij me slaat is het enige wat ik denken kan ik wil dood en wel nu. Als ik
zijn woorden nog steeds in mijn hoofd hoor na galmen is het enige wat ik denk iedereen (hij)
is beter af zonder mij, niemand (hij) geeft niet om mij, ik doe nooit wat goed voor niemand(hem),
niemand (hij) houdt van mij. Ik snap de zin van mij hele leven niet meer. tot de realiteit weer komt en in slaat
als een bom.

Er zijn wel mensen die mij geven en ik doe mensen pijn als ik nu ga, er zijn wel mensen die van
mij houden, ik doe wel eens wat goed in andermans ogen. het is alleen hij. Hij die mij gemaakt heeft. Hij haat
mij, ik doe nooit wat goed voor hem, hij geeft niet om mij en ziet mij het liefste dood.
Ik weet het zeker, dat is wat hij voelt